1. De rechter-commissaris beëdigt de getuige of deskundige indien: a. er naar zijn oordeel gegrond vermoeden bestaat dat deze niet op de terechtzitting zal kunnen verschijnen of dat diens gezondheid of welzijn door het afleggen van een verklaring ter terechtzitting in gevaar wordt gebracht, en het voorkomen van dit gevaar zwaarder weegt dan het belang om hem ter terechtzitting te ondervragen, b. de overlegging van beëdigde verklaringen noodzakelijk is om de uitlevering van de verdachte te verkrijgen; c. een afspraak ingevolge , of , eerste lid, rechtmatig is geoordeeld. (zie: artikel 226h, derde lid, artikel 226k) 2. Onverminderd de beëdiging van een getuige op grond van het eerste lid en de , en , kan de rechter-commissaris, indien hij dat noodzakelijk acht in verband met de betrouwbaarheid van de door de getuige af te leggen verklaring, overgaan tot beëdiging. (zie: artikelen 226c, tweede lid, 226n, tweede lid) 3. Indien de rechter-commissaris dit buiten de gevallen bedoeld in het eerste lid, onder a en b, noodzakelijk oordeelt, kan hij de deskundige bij zijn verhoor beëdigen.